Δύο λέξεις ευρέως γνωστές εις την εκκλησιαστική γλώσσα και όχι μόνο. Άλλοι τις θεωρούν συνώνυμες και άλλοι όχι. Κατά την ήδη διαμορφωμένη άποψη της πλειοψηφίας του λαού έχουν την έννοια του κακού, το αντίθετο του θεού. Θα αναλύσουμε τις παραπάνω λέξεις και με την εκκλησιαστική τους έννοια αλλά και με την επιστημονική, ώστε να δούμε ομοιότητες και διαφορές, βγάζοντας χρήσιμα συμπεράσματα...

Η λέξη εωσφόρος στη θρησκευτική γλώσσα έιχε δύο κατά κόρον έννοιες. Η πρώτη ήταν αυτή καθεαυτού του «σατανά» όπως βλέπουμε σε εδάφια του Ωριγένη και του Ευσέβιου. Και οι δύο γνωστοί γραμματικοί της εποχής τους, δια αυτό άλλωστε και διαδώθηκε αρκετά η εν λόγω σημασία. Η δεύτερη εννοούσε τον αρχηγό των έκπτωτων αγγέλων – δαιμόνων εξ' ουρανού που θέλησε να σφετεριστεί το θρόνο του θεού, όμως τιμωρήθηκε και κατέπεσε ως αστραπή εις την Γη συμπαρασύροντας και τους λοιπούς «δαίμονες»*. Αυτή την θέση οικιοποιήθηκαν μετέπειτα οι πατέρες της εκκλησίας, με την διαφορά ότι δεν τον εννοούν σαν «σατανά» αλλά την ιδιότητα του εωσφόρου πριν πέσει. Διαβάζοντας μερικά από τα εδάφια που αναφέρουν ως πηγές*, δύναται να αντιληφθούμε ότι αυτομάτως δημιουργείται μια τρίτη κατηγορία, αυτών που λένε τον εωσφόρο «σατανά» αλλά δεν το παραδέχονται! Διότι στο συγκεκριμένο εδάφιο του Λουκά και στο ιβ εδαφ.9 της αποκάλυψης του Ιωάννη, ξεκάθαρα λέγεται ο εωσφόρος ως «σατανάς» - «διάβολος». Αντιθέτως είναι πιο απλοί στην ερμηνεία της λέξεως «σατανάς» διότι εννοούν τον δαίμονα που συκοφαντεί τον θεό στους ανθρώπους, αλλά και τους ανθρώπους μεταξύ τους ώστε να πολεμούν.
Επιστημονικά οι ερμηνείες των λέξεων είναι πολύ πιο απλές. Η λέξη εωσφόρος βγαίνει εκ της Ελληνικής γλώσσας* και σημαίνει αυτός που φέρνει το φως – την αυγή. Και ο «σατανάς» εκ του σατάν, είναι Εβραϊκή λέξη και σημαίνει τον αντίδικο, τον εναντίον.
Δύναται λοιπόν να διαπιστώσουμε ότι:

• Η εκκλησιαστική γλώσσα δανείστηκε* μια Ελληνική και μια Εβραϊκή λέξη ωστέ να δείξουν το ίδιο πράγμα.
  
  
• Όποιος αντιτίθεται ή εναντιώνεται εις την εκκλησία είναι «Σατανάς» αλλά παράλληλα και όποιος προσπαθεί να φέρει το φως = γνώση εις τους ανθρώπους λέγεται το ίδιο.
  
  
• Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω χαρακτηριστικά βλέπουμε τα ιδιαίτερα γνωρίσματα δύο λαών. Από την μια πλευρά τους Εβραίους που εναντιώνονται και πολεμούν τον οποιοδήποτε λαό επι της Γης, και από την άλλη τους αρχαίους Έλληνες που προσπαθούσαν μέσω της φιλοσοφίας να φέρουν το φως εις την οικουμένη.

---

Υποσημειώσεις :

• Αυτός ο μύθος μου ομοιάζει με τον δικό μας, δηλαδή την πορεία και πτώση του Φαέθωνα!
  
• Κατά λουκάν ευαγγέλιο Ι κεφ 18 εδαφ. και αποκάλυψη του ιωάννη ΙΒ κεφ 4 εδαφ.
  
• Εως – φόρος εκ της Δωρ. Αωςφόρος αυτός που φέρνει την αυγή, η Αφροδίτη δηλαδή, κατά τον λαό ο Αυγερινός.
  
• Όπως είπε και ο Ιουλιανός δια να μπορέσουν να φτιάξουν την νέα θρησκεία δανείστηκαν πολλά στοιχεία και απο τους Έλληνες και απο τους Ιουδαίους, τα συγκρότησαν όπως τους βόλευε και ιδού το αποτέλεσμα.

- ΙΑΣΩΝ (iason@mousaios.gr)



ΠΗΓΕΣ:

Εγκυκλοπαιδικό λεξικό «Ήλιος»
Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας Liddel & Scott
Καινή Διαθήκη μεταφρασθείσα έκδοση του Νεοφύτου Βάμβα
Λεξικό Σουϊδα.