«

»

Mar 15

Why i am leaving Goldman Sachs! Κρίση συνείδησης είχε υψηλόβαθμο στέλεχος της Goldman Sachs μιλώντας για τοξική δεοντολογία!

TODAY is my last day at Goldman Sachs. After almost 12 years at the firm — first as a summer intern while at Stanford, then in New York for 10 years, and now in London — I believe I have worked here long enough to understand the trajectory of its culture, its people and its identity. And I can honestly say that the environment now is as toxic and destructive as I have ever seen it.

 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ!

 

Μπήκα στον κόπο να σας κάνω μια πρόχειρη μετάφραση (αν και από οικονομικούς όρους δεν κατέχω) την επιστολή – άρθρο στην Ny times του Greg Smith υψηλόβαθμου στελέχους της Goldman Sachs, αντικειμενικός σκοπός μου είναι να κατανοήσετε ότι η βασική επιδίωξη της Goldman και του προσωπικού της (πχ Παπαδήμος – Ντράγκι) είναι ένα και μόνο και η επιστολή του Greg το δείχνει ξεκάθαρα! Το κυνήγι του χρήματος με ταυτόχρονη την απάνθρωπη – ξεδιάντροπη συμπεριφορά και αντιμετώπιση των πελατών τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που τα στελέχη όταν αναφέρονται στους πελάτες αναφέρονται σε αυτούς ως muppets (πιόνια-κουκλάκια- μαριονέτες)!

Για φανταστείτε την εικόνα: Πως να αναφέρεται στον Ελληνικό λαό σήμερα ο Παπαδήμος;; Όταν μιλάει με τους μεγαλοτραπεζοκαρχαρίες σε Ευρώπη και Αμερική;;; 

 

 


Γιατί έφυγα από την Goldman Sachs!

Σήμερα είναι η τελευταία μου ημέρα στην Goldman Sachs.  Μετά από 12 χρόνια στην τράπεζα – πρώτα ως βοηθός όσο ήμουν στο Stanford (Πανεπιστήμιο), αργότερα στην Νέα Υόρκη για 10 χρόνια, και τώρα στο Λονδίνο – Πιστεύω ότι έχω δουλέψει εδώ αρκετό καιρό για να καταλάβω την πορεία της κουλτούρας (η κουλτούρα ως το διανοητικό υπόβαθρο της τράπεζας), τους ανθρώπους της και την ταυτότητά της. Ειλικρινά μπορώ να πω ότι το περιβάλλον τώρα είναι τόσο τοξικό και καταστροφικό περισσότερο από κάθε άλλη φορά!

Για να θέσω το πρόβλημα με απλούς όρους, τα συμφέροντα του πελάτη συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται πλαγίως από την τράπεζα σε σχέση με τον τρόπο που η τράπεζα σκέφτεται και λειτουργεί ώστε να βγάζει κέρδοςχρήματα!

Η Goldman Sachs είναι μια από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες επενδυτικές τράπεζες και είναι τόσο βασική  (ή ζωτικής σημασίας) για την παγκόσμια οικονομία ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο.

Η τράπεζα έχει αλλάξει τόσο πολύ κατεύθυνση από την εποχή που είχα προσληφθεί αμέσως μετά από το κολέγιο ώστε δεν μπορώ να πω καλή τη συνειδήσει ότι αναγνωρίζω αυτά που αντιπροσωπεύει.

Μπορεί να ακουστεί  περίεργο στο σκεπτικιστικό κοινό, αλλά η κουλτούρα ήταν ζωτικής σημασίας  για την επιτυχία της Goldman Sachs. Η κουλτούρα αυτή εξελίχθηκε γύρω από την ομαδική εργασία, την ακεραιότητα, την ταπεινότητα και πάντα κάνοντας το βέλτιστο για τους πελάτες μας.

Η κουλτούρα αυτή ήταν η μυστική συνταγή που έκανε αυτή τη τράπεζα μεγάλη και μας επέτρεπε να κερδίζουμε τους πελάτες μας για 143 χρόνια. Δεν ήταν απλά ο σκοπός να βγάζουμε χρήματα(;) αυτό και μόνο δεν θα διατηρούσε  τη τράπεζα για πολύ καιρό. Είχε να κάνει με την περηφάνια και την πίστη στον οργανισμό (στη τράπεζα-στους σκοπούς της). Δυστυχώς λυπάμαι που κοιτάω τριγύρω σήμερα και δεν βλέπω πουθενά ίχνη αυτής της κουλτούρας που με έκανε να αγαπώ να δουλεύω για την τράπεζα τόσα χρόνια. Πλέον δεν έχω ούτε τη περηφάνια αλλά ούτε και την πίστη. (στη Τράπεζα)

 

Αλλά δεν ήταν πάντα αυτή η ουσία. Για πάνω από μια δεκαετία προσλάμβανα και καθοδηγούσα υποψήφιους διαμέσω της εξαντλητικής μας συνέντευξης (για πρόσληψη). Είχα επιλεχθεί ως ένας από τους 10 ανθρώπους (σε μια εταιρία με 30.000 στελέχη) να εμφανίζομαι στο βίντεο της πρόσληψης , το οποίο παιζόταν σε κάθε πανεπιστήμιο σε αυτά που πηγαίναμε σε όλο τον κόσμο. Το 2006 ήμουν ο βασικός διαχειριστής του βοηθητικού προγράμματος πωλήσεων και εμπορίου στην Νέα Υόρκη για 80 σπουδαστές οι οποίοι τα κατάφεραν από τους χιλιάδες που δηλώσαν συμμετοχή.(εδώ παίζει να την σκότωσα τη μετάφραση keep going)

Ήξερα ότι είχε έρθει η ώρα μου να φύγω από την τράπεζα όταν κατάλαβα ότι δεν μπορώ πλέον να κοιτώ τους σπουδαστές στα μάτια, και να τους λέω: «τι ωραία είναι να δουλεύεις για αυτή την τράπεζα».

Όταν θα γραφτούν τα βιβλία για την ιστορία της Goldman Sachs θα αναφέρουν ότι ο διευθύνων σύμβουλος Lloyd C. Blankfein και ο πρόεδρος Gary D. Cohn έχασαν κατά τη διάρκεια της προεδρίας τους την κουλτούρα της επιχείρησης. Ειλικρινά πιστεύω ότι αυτή η μείωση του ηθικού αναστήματος  της επιχείρησης αποτελεί την πιο σοβαρή απειλή για την μακροχρόνια επιβίωση της.

 

Κατά την διάρκεια της καριέρας μου, είχα το προνόμιο να συμβουλεύω δύο από τα μεγαλύτερα hedge funds του πλανήτη, πέντε από τους μεγαλύτερους μάνατζερ κεφαλαίου στις Ηνωμένες πολιτείες και τρία από τα ποιο σημαντικά κρατικά επενδυτικά ταμεία στη Μέση Ανατολή και στην Ασία. Οι πελάτες μου είχαν κεφαλαιακή βάση μεγαλύτερη από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Ένοιωθα πάντα πολύ υπερήφανος που συμβούλευα τους πελάτες μου αυτό που πίστευα ότι ήταν το σωστό για αυτούς (για τα συμφέροντά τους ) ακόμη και αν αυτό σήμαινε λιγότερα λεφτά για την τράπεζά μας . Αυτή η μέθοδος άρχισε να μην είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Goldman Sachs.

 

Ακόμη ένα σημάδι για μένα ότι έπρεπε να φύγω.

 

Πως φτάσαμε ως εδώ; Η επιχείρηση άλλαξε τον τρόπο που βλέπει την ηγεσία. Η ηγεσία είχε να κάνει με ιδέες , δίνοντας ένα παράδειγμα και κάνοντας το σωστό. Σήμερα εάν καταφέρεις να κερδίσεις πολλά λεφτά για την τράπεζα θα προαχθείς σε μια θέση μεγάλης επιρροής.

 

Ποιοι είναι οι τρεις εύκολοι δρόμοι για να γίνεις αρχηγός;

 

Α. Πείθεις του πελάτες της Goldman Sachs να επενδύσουν στα χρηματο-οικονομικά προϊόντα που θέλει η τράπεζα να ξεφορτωθεί  – επειδή δεν θα αποφέρουν δυνητικό κέρδος στην τράπεζα. Β) Το κυνήγι Ελεφάντων δηλαδή κάνε τους πελάτες μας (μερικοί εξ αυτών είναι  εξελιγμένοι μερικοί δεν είναι) να εμπορευτούν αυτό που θα φέρει το μέγιστο κέρδος στην τράπεζα. Πείτε με παλιομοδίτη αλλά δεν μου αρέσει να πουλάω προϊόντα στους πελάτες  μου τα οποία είναι απλά λάθος για αυτούς (αλλά κερδοφόρα για την Goldman). Γ) Βάλε τον εαυτό σου σε μία θέση όπου η δουλειά σου θα είναι να εμπορεύεσαι ένα μη ρευστοποιήσιμο διαφανές προϊόν με τρία γράμματα ακρωνύμιο. (εδώ δεν κατάλαβα τι θέλει να πει ο ποιητής :-))

 

Σήμερα πολλούς από τους «ηγέτες» της Goldman έχουν πολιτισμικό λόγο μηδέν της εκατό. Έχω παραστεί σε συναντήσεις με πελάτες και νομίζεις ότι οι κινήσεις που είναι καλές για το κέρδος του πελάτη δεν αναρωτιόνται καν. Αν ήσουν ένας εξωγήινος και παρακολουθούσες αυτές τις συναντήσεις θα πίστευες ότι η επιτυχία του πελάτη σου δεν έχει σχέση με το γενικό σκεπτικό της συνάντησης. (δηλαδή πλέον η Goldman δεν δουλεύει για τους πελάτες αλλά κοιτά πως μπορεί να βγάλει το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος από αυτούς.)

 

Με κάνει να αρρωσταίνω πως αναφέρονται τα στελέχη “ότι ξεσκίσαν τους πελάτες τελείως”. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχω παρατηρήσει πέντε διευθυντές να αναφέρονται στους πελάτες τους ως πιόνια – μαριονέτες (muppets) μερικές φορές και στην εσωτερική ηλεκτρονική αλληλογραφία.

 

Τα στελέχη αυτά έχουν χάσει την ανθρωπιά τους, που είναι η ταπεινότητα, ή η ακεραιότητα; Eίναι εξοργιστικό. Παράνομες συμπεριφορές δεν παρατήρησα, αλλά ότι τα στελέχη θα προωθήσουν προϊόντα στους πελάτες τα οποία δεν είναι ότι καλύτερο για τα συμφέροντα του πελάτηαυτό γίνεται κάθε ημέρα.!

 

Με εκπλήσσει το γεγονός ότι τα κατώτερα διοικητικά στελέχη δεν κατανοούν την βασική αλήθεια ότι δηλαδή εάν ο πελάτης δεν σε εμπιστεύεται θα σταματήσει να κάνει δουλειές μαζί σου. Δεν έχει να κάνει με το πόσο έξυπνος είσαι.

 

Αυτές τις ημέρες η ποιο κοινή ερώτηση για παράγωγα που μου κάνουν τα μικρότερα στελέχη είναι «Πόσα λεφτά μπορούμε να βγάλουμε από τα παράγωγα αυτά», με ενοχλεί κάθε φορά που το ακούω, γιατί είναι φανερή αντανάκλαση του τι λαμβάνουν από τους προϊστάμενούς τους για το πώς πρέπει να κινούνται. Δεν χρειάζεται να είσαι επιστήμονας για να καταλάβεις ότι όταν ένα χαμηλόβαθμο στέλεχος το οποίο κάθεται σε μια γωνιά της αίθουσας και ακούει για «πιόνια-μαριονέτες» και «του ξεσκίσαμε τα μάτια» και «να πληρωθούμε» δεν τον κάνει ένα πολίτη πρότυπο.

 

Τα πρώτα χρόνια στην επιχείρηση σαν πρωτάρης αναλυτής δεν ήξερα που πήγαιναν τα τέσσερα :-). Αλλά μου έδειχναν πως πρέπει να γίνουν τα πράγματα, πως θα μάθω τι είναι το παράγωγο, καταλαβαίνοντας της οικονομία , ότι πρέπει να γνωρίσω και να μάθω τον πελάτη, να μάθω τι θεωρεί ο πελάτης επιτυχία και πως θα τον βοηθήσω να το καταφέρει.

Συνεχίζει αναφερόμενος στο ότι κάποτε αναγνωριζόσουν μέσω σκληρής δουλειάς χωρίς διαλείμματα και συντομεύσεις. Σήμερα ενδιαφέρονται πιο πολύ για τις συντομεύσεις και όχι για την τελική επίτευξη (εννοεί το γρήγορο χρήμα). Δεν μου φαίνεται σωστό αυτό πια.

 

Εύχομαι το άρθρο αυτό να αποτελέσει ηχηρή ειδοποίηση για το διοικητικό συμβούλιο της τράπεζας .

Να ξανακάνουν τον πελάτη το κύριο σημείο ενδιαφέροντος της επιχείρησης. Χωρίς πελάτες δεν θα βγάλετε λεφτά!

Στην πραγματικότητα χωρίς πελάτες δεν θα υπάρχετε!

Ξεφορτωθείτε τους συναισθηματικά και ηθικά χρεοκοπημένους υπαλλήλους σας χωρίς να υπολογίζεται το κέρδος που αποδίδουν στην επιχείρηση!

Φέρτε πίσω την κουλτούρα ώστε ο κόσμος να θέλει να δουλέψει σε εσάς για τους σωστούς λόγους. Άνθρωποι που σκέφτονται μόνο το χρήμα, δεν θα διατηρήσουν την επιχείρηση σας ή την εμπιστοσύνη των πελατών σας για πολύ καιρό ακόμα…

 

ΠΗΓΗ

 

Leave a Reply