Προλογίζωντας επιζητώ να διευκρινήσω στον κάθε αναγνώστη ή αναγνώστρια την φιλοσοφία που διέπει την παρούσα μελέτη ώστε να κατανοήσει καλύτερα τα δεδομένα. Εξιστορώ όπως διαπιστώνεται και από τον τίτλο, την Γενοκτονία του λαού μας που υπέστη κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα. Κρίνω σκόπιμο να τονίσω την περίοδο (20ος αιώνας), διότι Ελληνική Γενοκτονία υπήρξε και σε παλαιότερη περίοδο. Σε αυτήν όμως θα αναφερθούμε στην ενότητα της αρχαιολογίας σε κάποια άλλη στιγμή. Πολλοί βέβαια μπορεί να θεωρήσουν υπερβολικό τον τίτλο, άλλοι μπορεί να απορήσουν ενώ ίσως υπάρξουν και ορισμένοι που θα χλευάσουν. Και τούτο διότι ουδέποτε εκφράσθηκε από επίσημα χείλη ή από άκρως κομματικοποιημένους ιστορικούς μια τέτοια λέξη, ένα τέτοιο συμπέρασμα. Αντιθέτως στο όνομα της μονόπλευρης φιλίας γίνονται προσπάθειες κουκούλωσης και παραπληροφόρησης του κοινού, διότι έτσι το επιβάλλει η υποτελής πολιτική μας και οι προσταγές των παγκοσμιοποιητών. Όμως σας διαβεβαιώ ότι στο τέλος της μελέτης αποδεικνύεται περίτρανα ότι τα όσα διαδραματίσθηκαν από τους νεότουρκους εναντίον των Ελληνικών πληθυσμών από το 1914 έως το 1970 συνιστούν οργανωμένο σχέδιο - οργανωμένο έγκλημα, δηλαδή Γενοκτονία!!!
Την μελέτη την χώρισα σε τρία τμήματα. Αυτό αναγκάστηκα να το εφαρμόσω αφενός λόγω του τεράστιου όγκου των πληροφοριών και αφετέρου για την καλύτερη και πιο άνετη κατανόηση της.

• 
  
  
• Ο ΜΑΥΡΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 1955. Είναι το πρώτο τμήμα του κειμένου και αφηγείται τα όσα διαδραματίσθηκαν, στην για πολλούς άγνωστη ή μη επαρκώς διαφωτισμένη περίοδο του 1949 - 1955.
  
• Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Περιλαμβάνει χρονικά όχι μόνο την περίοδο των μαχών 1919-1922 αλλά ξεκινάει από το 1914 έως και το τέλος του πολέμου (1922).
  
• ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΠΕΡΙΟΔΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Είναι οι κρίσιμοι συνδετικοί κρίκοι πριν και μετά των δύο προαναφερόμενων περιόδων που προσδίδουν ουσιώδες νόημα στο τελικό μας συμπέρασμα.
  
  Πολλοί μπορεί να θεωρήσουν λίγο ανορθόδοξη την σειρά με την οποία παραθέτω τα κείμενα. Όμως η αποσιώπηση των συγκεκριμένων γεγονότων του 1955 από τους κρατικούς φορείς, αλλά και η σχετικά πρόσφατη περίοδος κατά την οποία συνέβησαν με ώθησαν στο να το παραθέσω πρώτο.
  
  
  
  - ΙΑΣΩΝ(iason@mousaios.gr)
  
  
  

1949-1950. Ευνοϊκές αλλαγές λαμβάνουν χώρα στην πολιτική ζωή της τουρκίας την συγκεκριμένη περίοδο, όμως κανείς δεν φανταζόταν το τι θα επακολουθήσει μετά από πέντε-έξι χρόνια. Τα εξοντωτικά μέτρα των περασμένων ετών εναντίον των μειονωτικών πληθυσμών έδωσαν την θέση τους σε μια πενταετία οικονομικής ανάπτυξης για την τουρκία. Αυτό πρωτίστως το εκμεταλλεύθηκαν οι Έλληνες της Πόλης και αναδιοργάνωσαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα την κοινωνική και πολιτιστική υποδομή της Ελληνικής παροικίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα στατιστικά στοιχεία της εποχής που δείχνουν ότι οι Έλληνες κατείχαν ηγετική θέση σε κλάδους όπως της αλιείας, κτηματαγοράς, ζαχαροπλαστικής, οινοποιίας κ.α, ενώ σημαντική θέση κατείχαν και στον τομέα της αυτοαπασχόλησης διότι υπήρχαν πάνω από 4.500 Ελληνικά καταστήματα στην πόλη. Ανάλογη ήταν η ανάπτυξη στα κοινωνικοπολιτιστικά δρώμενα. Ένα μικρό δείγμα φαίνεται από τα στοιχεία που μας παραθέτουν οι εξαίρετοι ιστορικοί αποδεικνύοντας του λόγου το αληθές.


ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Από 3.172 μαθητές που φοιτούσαν στα Ελληνικά σχολεία έφθασαν στους 6.500 περίπου.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ: Πλήρης επισκευή ή ανακατασκευή των νοσοκομείων του Βαλουκλή. Οι ασθενείς που φιλοξενήθηκαν σε αυτά από 1.436, αυξήθηκαν το 1954 σε 2.417, ενώ σε 6.296 έφθασαν όσοι επισκέφθηκαν τα εξωτερικά ιατρεία.
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ: Από τα 15 σωματεία που υπήρχαν έφθασαν τα 25, ενώ λειτουργούσαν 15 ερασιτεχνικοί θεατρικοί θίασοι και διάφοροι αθλητικοί σύλλογοι.

Όμως μια απορία γεννάται. Γιατί την συγκεκριμένη εξαετία περίπου υπήρξαν αυτές οι ευνοϊκές συνθήκες για τους Έλληνες κατοίκους, από την στιγμή που όπως θα δούμε στα παρακάτω κείμενα το κυνηγητό που είχαν υποστεί στα προηγούμενα χρόνια ήταν απάνθρωπο; Όπως διαφαίνεται από τις ιστορικές μαρτυρίες ο λόγος δεν είχε καμία σχέση με κάποια φιλομειονοτική πολιτική των τούρκων. Απλώς ο πολιτικός ανταγωνισμός που υπήρξε μεταξύ των 2 κομμάτων της χώρας, με στόχο την ψήφο των πολιτών, επέφερε φιλολαϊκά μέτρα προς όλους τους πολίτες της, τα οποία όπως είπαμε εκμεταλλεύτηκε άμεσα ο δαιμόνιος Ελληνικός πληθυσμός.

Όμως ανεξάρτητα της ανάπτυξης που συντελείται, από τα μέσα της πενταετίας που διανύουμε και μετά, αρχίζει σταδιακά να ξαναφουντώνει το μίσος από τους φανατικούς τουρκικούς πληθυσμούς, προς την Ελληνική κυρίως και κατ’ επέκταση και προς τις άλλες μειονότητες (Αρμένικη και Εβραϊκή), έως την εφιαλτική ημέρα της 6ης Σεπτέμβρη του 1955. Οι όποιες αιτίες και αναλύσεις των γεγονότων θα γίνουν μετά την χρονολογική παράθεση των αποτροπιαίων στιγμών εκείνης της ημέρας.



ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ 6ης ΣΕΠΤ. 1955


06 Σεπτ. 00:06. Συμβαίνει μικρής έκτασης έκρηξη βόμβας στο χώρο του τουρκικού προξενείου, όπου βρίσκεται και το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ. Η ζημιά που υπέστη ήταν μικρή, μερικά σπασμένα τζάμια.
06 Σεπτ. 16:00. Σε έκτακτο δημοσίευμα η εφημερίδα Instabul express αναφέρει με τίτλο “του μπαμπά μας το σπίτι καταστράφηκε από βόμβα”, ενώ παρουσιάζει και μια “περίεργη” φωτογραφία που δείχνει μερικά χαλάσματα στο σπίτι του Κεμάλ...
06 Σεπτ. 17:00~17:30. Μεγάλη συγκέντρωση πλήθους στην πλατεία Ταξίμ. Υπολογίζονται περίπου 100.000 με 150.000 άτομα τα οποία είναι έξαλλα και βρίζουν και απειλούν τους Έλληνες...(Έλεγαν ότι αφού καταστράφηκε το σπίτι του “πατέρα μας”, θα κάψουμε ότι Ελληνικό υπάρχει!!!) Πύρινοι λόγοι ακούγονται από τους οργανωτές κατά των Ελλήνων, ο όχλος ξεσηκώνεται.
06 Σεπτ. 17:30~18:30. Δίνεται το σύνθημα και ο εξαγριωμένος όχλος αρχίζει να σπάει, να καίει, να καταστρέφει. Μέσα σε λίγες ώρες έχουν καταστρέψει οτιδήποτε Ελληνικό υπήρχε π.χ σπίτια, καταστήματα, βιοτεχνίες, εργοστάσια, εκκλησίες, νεκροταφεία, σχολεία, νοσοκομεία κ.α, σε ακτίνα 40 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων!!! Έχουν κακοποιήσει εκατοντάδες άνδρες, γυναίκες, παιδιά...
Παράλληλα χρονικά ξεκίνησε η συγκέντρωση και η απαρχή των επεισοδίων και στην Σμύρνη, που είχε ως στόχο τους Έλληνες αξιωματικούς του ΝΑΤΟ με τις οικογενειές τους!!!
07 Σεπτ. 01:00~02:00. Το έγκλημα έχει ήδη διαπραχθεί και τότε το κράτος για να επιβάλλει την τάξη κηρύττει στρατιωτικό νόμο!!!

ΑΙΤΙΕΣ - ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ


Εφόσον πήραμε μια γενική ιδέα για το πως κύλησε εκείνη η μαύρη ημέρα στην Κων/πολη θα πρέπει να αναλύσουμε τις αιτίες, για ποιο λόγο φθάσαμε σε τούτο το αποτέλεσμα.
Η επίσημη τουρκική εκδοχή ήταν ότι όλα οργανώθηκαν και εκτελέστηκαν από τους κομμουνιστές. Η κυβέρνηση του Μεντερές σκέφθηκε πονηρά, ώστε να καταφέρει να δικαιολογηθεί όχι τόσο στους συμμάχους της αλλά γενικά στον δυτικό κόσμο. Μην ξεχνάμε ότι ήταν εποχές του ψυχρού πολέμου, που κάθε υπερδύναμη προσπαθεί να μεγαλώσει την επιρροή της στα κράτη ανα τον κόσμο. Οι Αμερικάνοι εδώ και μερικά χρόνια είχαν γίνει σύμμαχοι και των Ελλήνων και των τούρκων ξοδεύοντας αρκετά εκατομμύρια και προς τις δύο χώρες. Έτσι για τον Μεντερές εάν γινόταν πιστευτή αυτή η αιτία θα είχε εξιλεωθεί στα μάτια του δυτικού κόσμου και από θύτης θα γινόταν θύμα. Άλλωστε γι αυτό φυλάκισε γύρω στους 50 αριστερούς, αλλά τους άφησε ελεύθερους μετά από τρεις με τέσσερις μήνες.
Άλλες δύο αιτίες δημοσιεύθηκαν από φιλοτουρκικές πλευρές.

• 
  
• Η πρώτη εξ’ αυτών έλεγε ότι η διαφορά πλέον της ποιότητας ζωής μεταξύ του Ελληνικού πληθυσμού και του τουρκικού επέφερε την ζήλεια και το μένος έναντι στους πιο ευκατάστατους Έλληνες. Ότι αυτός ήταν ο λόγος της “αυθόρμητης” καταστροφικής τους μανίας...
  
• Ο δεύτερος ανέφερε ως άλλοθι την έκρηξη της βόμβας στο προξενείο της Θεσ/νικης, που επέφερε την αγανάκτηση και την ομαδική διαδήλωση στους δρόμους με τα γνωστά επακόλουθα.

Όμως πως μπορούν να γίνουν πιστευτές αυτές οι αιτίες όταν προκύπτουν τεράστια αναπάντητα ερωτήματα;

• 
  
• Πως γίνεται οι κομμουνιστές που δεν είχαν αρκετούς πόρους, ούτε αρκετά ενεργά στελέχη, χωρίς αποτελεσματική οργάνωση, σε ένα κράτος που ο μηχανισμός του ήλεγχε αυστηρά το οτιδήποτε, να οργανώσουν αυτό το γιγαντιαίο επιχείρημα...;
  
• Πως γίνετε σε 1 με 1,5 ώρα μετά την έκτατη είδηση της εφημερίδας να μαζεύτηκαν ενστικτωδώς 100.000 άτομα περίπου, πλήρως εξοπλισμένα;
  
• Πως γίνετε κατά την διάρκεια της ίδιας ημέρας να μεταφέρθηκε η είδηση και το φωτογραφικό υλικό από την Θεσ/νικη στην Κων/πολη; Για τα δεδομένα της εποχής αδύνατον!
  
• Πως γίνεται απλοί, φτωχοί άνθρωποι χωρίς ίχνος οργανωτικού μηχανισμού να μαζευτούν την ίδια στιγμή σε συγκεκριμένο σημείο και να καταφέρονται εναντίον μερίδας ανθρώπων, μόνο Ελλήνων ευκατάστατων και όχι άλλης εθνικότητας; Υποθέτωντας ότι το πρόβλημα τους ήταν η συγκέντρωση του πλούτου δεν θα έπρεπε να καταφέρονται ενάντια σε απανταχού πλουσίου ανθρώπου και όχι ρατσιστικά εναντίον συγκεκριμένης μειονοτικής μερίδας;

Όμως όλα αυτά όπως προκύπτουν ήταν απλές προφάσεις. Η πραγματική αιτία, σύμφωνα με τις εκτεταμένες έρευνες των συγγραφέων αλλά και της απλής-ελεύθερης λογικής, είναι πολύ βαθύτερη: Η νοοτροπία των νεότουρκων από το 1914 έως και σήμερα δεν έχει αλλάξει. Τα επεκτατικά τους σχέδια παραμένουν ίδια όσο αφορά την ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής και του Αιγαίου. Απλώς ανάλογα με την εποχή και τις ευκαιρίες που τους παρουσιάζονται κάνουν τους απαραίτητους ελιγμούς. Τότε ήθελαν να ολοκληρώσουν την βίαιη ομογενοποίηση του κράτους τους, να εκδιώξουν οποιαδήποτε μειονότητα και η ευκαιρία τους δόθηκε απλόχερα από την Μ.Βρετανία κυρίως.


Κωδικός Κύπρος. Από το 1950 προσπαθούσαν οι Κύπριοι εντατικά να πετύχουν την ενοποίηση της νήσου με την μητέρα Ελλάδα. Αυτό σήμαινε αυτόματα ότι η Αγγλία θα έχανε μια σημαντική αποικία και πολύ δύσκολα θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Διότι η Κύπρος βρίσκεται σε κομβικό γεωγραφικά σημείο, που ενώνει την Μέση Ανατολή με τον δυτικό κόσμο και ως εκ τούτου αποτελεί σημαντικό εμπορικό πέρασμα. Έτσι όταν διαπίστωσε ότι ο ηρωϊκός αγώνας των Κυπρίων θα συνεχιζόταν, και ότι αδυνατίζει η θέση της, προσπάθησε να βρει συμμάχους. Εκτός της τυφλής συμπαράστασης των Η.Π.Α ήθελε και ένα σύμμαχο κοντά στην περιοχή. Και δεν χρειάστηκε να ψάξει πολύ. Άρχισε να πιέζει την τουρκία να αναμειχθεί στο Κυπριακό. Μέχρι τότε οι τούρκοι είχαν δηλώσει ουδετερότητα και ότι το ζήτημα της νήσου είναι καθαρά Ελληνοβρετανική υπόθεση[1]. Όμως μετά από την δελεαστικότατη πρόταση της Μ.Βρετανίας δεν γινόταν να μείνουν ασυγκίνητοι οι γείτονές μας. Χαρακτηριστικά βεβαίως είναι τα αποσπάσματα δηλώσεων αξιωματούχων του Φόρειν Όφις το 1954 που ενοχοποιούν την Μ.Βρετανία: “...ίσως θα ήταν σοφό να παροτρύνουμε περισσότερο τους Τούρκους να φανούν αντάξιοι των προσδοκίων μας. Φυσικά θα ζημίωνε σημαντικά τη θέση μας στα Ηνωμένα Έθνη αν οι Τούρκοι υιοθετούσαν ουδέτερη στάση στο ζήτημα της Κύπρου στην ατζέντα της συνέλευσης”[2]

“Εκτός από την αποκατάσταση της τάξης στην Κύπρο, ανάγκη την οποία καθιστά επιτακτική αυτή η εξέλιξη, είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας ώστε να κατευνάσουμε τους Τούρκους αποκαλύπτοντάς τους πλήρως τις προθέσεις μας...”[3]

Ενώ ο συγγραφέας Robert Holland αναφέρει: “Είχε γίνει προφανές ότι η Ελληνική κοινότητα της Κων/πολης ήταν όμηρος της διαμάχης στην Κύπρο. Επομένως οι ταραχές που ξέσπασαν στις 6 Σεπτ. 1955 εις βάρος των Ελλήνων δεν προκάλεσαν και τόσο μεγάλο σοκ σε εκείνους που ήταν αναμεμιγμένοι στα ανώτερα ύψη.[4]

Μετά λοιπόν την Αγγλοτουρκική συμφωνία, η κυβέρνηση του Μεντερές άρχισε την οργάνωση των κομματικών της μηχανισμών, με αποκορύφωμα την ίδρυση πολλών οργανώσεων όπως η “Εθνική Ένωση Τούρκων Φοιτητών” και “Η Κύπρος είναι τουρκική”, ώστε να προπαγανδίζει μέσω αυτών, δίνοντάς τους εντολές να επιτίθονται στον Ελληνικό πληθυσμό. Ένα ακόμη όχημα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν ο έλεγχος του Τύπου. Πολλοί συνεργάτες του πλέον δούλευαν για τις εφημερίδες Vatan και την Hyrriyet και κατάφερναν να δυναμιτίζουν την ατμόσφαιρα με προκλητικά ψευδή πρωτοσέλιδα. Μάλιστα αξίζει να αναφερθεί ότι έως το 1950 όπου και κέρδισε τις εκλογές το Δημοκρατικό κόμμα του Μεντερές, η Hyrriyet πουλούσε 28.000 φύλλα περίπου, ενώ μετά έφθασε τα 120.000! Ο απώτερος στόχος του Μεντερές και του νέου του υπουργού των εξωτερικών Ζορλού, ήταν η εκτέλεση του δυναμικού σχεδίου που είχαν καταστρώσει, από τις οργανώσεις τους, κατά την τριμερή σύνοδο του Λονδίνου και έπειτα, ώστε να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Από τα μέσα Αυγούστου λοιπόν, έχουμε τις τουρκικές εφημερίδες να φανατίζουν τον κόσμο εκτοξεύοντας ύβρεις, ψευτιές και απειλές, σπέρνοντας την ανησυχία μόνο στους Έλληνες κατοίκους, διότι όπως θα διαπιστώσουμε δεν υπήρξε κανένας Ελληνικός μηχανισμός που να “διαισθανθή” το τι θα γίνει. Μία εκ των ψευδών ειδήσεων λοιπόν που δημοσίευσαν ήταν ότι οι Ελληνοκύπριοι θα σκότωναν τους Τουρκοκύπριους στις 28 Αυγούστου του 1955. Φυσικά ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο, παρά μόνο κάποιες επιθέσεις εναντίον τουρκοκυπρίων μετά την δολοφονική επίθεση της 6ης Σεπτ. Όμως κατάφεραν πολύ καλά στο να εξαγριώσουν τους αμαθείς και κατευθεινόμενους κατοίκους τους.



ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ


Η τριμερής σύσκεψη του Λονδίνου είχε οριστεί να διεξαχθεί από τις 29 Αυγούστου έως τις 7 Σεπτεμβρίου του 1955. Στην πραγματικότητα αυτή η διάσκεψη ήταν άλλη μια ήττα της Ελληνικής διπλωματίας, διότι ενώ μέχρι τότε οι επαφές κινούνταν σε διμέρες επίπεδο (Ελλάδας - Μ. Βρετανίας), τώρα μπήκε στο παιχνίδι και η Τουρκία με σαφές θέσεις υπέρ της Βρετανικής πολιτικής, αλλά και πρωτόγνωρες δικές της επιδιώξεις. Στις 28 Αυγούστου λοιπόν δύο γεγονότα σημάδεψαν την ημέρα και ουσιαστικά λειτούργησαν ως προπομπός της επικείμενης καταστροφής. Το πρώτο ήταν το τηλεγράφημα του ΥΠΕΞ Ζορλού στον Μεντερές, που στην ουσία του έλεγε να ξεκινήσει της επιχειρήσεις και το δεύτερο είναι η υλοποίηση του τηλεγραφήματος το ίδιο βράδυ με μια μερίδα ατόμων να καταστρέφει κάποιες Ελληνικές περιουσίες και εκκλησίες.

Ο κύβος ερρίφθη! Το τι επρόκειτο να γίνει στην ιστορική πόλη του Βυζαντίου την 1η εβδομάδα του Σεπτέμβρη του 1955 πρόκειται όχι μόνο να συγκινήσει την υγιή παγκόσμια κοινότητα αλλά και να προκαλέσει αγανάκτηση και αποτροπιασμό εναντίον των δολοφονικών πράξεων της Τουρκίας.


ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ Η ΒΟΜΒΑ ΣΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ!!!

Χάριν στην άμεση έρευνα της αστυνομίας Θεσ/νίκης αλλά και στις αποκαλύψεις που υπήρξαν κατά την διάρκεια της δίκης της Γιασίαντα, [5] έγινε πλέον ξεκάθαρο προς όλους ότι η βομβιστική ενέργεια ήταν σκευωρία που ετοίμασαν και εκτέλεσαν οι τούρκοι. Ήθελαν να έχουν ένα ακόμη άλλοθι ώστε να “δικαιολογηθεί” το ξαφνικό μένος τους εναντίον των Ελλήνων. Τι καλύτερο άλλοθι πραγματικά από το να υποστεί φθορές το υποτιθέμενο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ από τους Έλληνες;
Όπως έχει γραφεί στις 3 Σεπτεμβρίου ο 20χρονος μουσουλμάνος υπάλληλος του προξενείου, Οκτάι Ενγκίν, παρέλαβε τα καψύλια είτε από ένα τούρκο πράκτορα είτε από τον πρόξενο, για να τα τοποθετήσει στο προσυμφωνημένο σημείο. Την επομένη στις 4, η γυναίκα του τούρκου προξένου προτού αναχωρήσει για την χώρα της κάλεσε τον φωτογράφο κ. Κυριακίδη, να φωτογραφίσει τον χώρο του προξενείου και ιδιαίτερα το εσωτερικό του σπιτιού. Ήθελε όπως είπε να κρατήσει τις φωτογραφίες για ενθύμιο.
Φθάνουμε λοιπόν στις 00:06 της 6ης Σεπτ. όπου και έγινε η περιβόητη έκρηξη σπάζοντας μερικά τζάμια. Με το άκουσμα της είδησης ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Μακεδονία, κος Ιωαννίδης, κατάλαβε... και αναφώνησε “αλλίμονο στους Έλληνες της Πόλης”... Όπως αναφέραμε και στο χρονικό, την ίδια μέρα στις 16:00 η Instabul express δημοσίευσε το άρθρο με μια φωτογραφία που έδειχνε χαλάσματα στο σπίτι του Κεμάλ. Ε λοιπόν αυτή η φωτογραφία που δημοσιεύθηκε ήταν η ίδια που τράβηξε ο κος Κυριακίδης πριν 2 ημέρες για λογαριασμό της Κ. προξένου, αλλά εμφανώς αδέξια παραποιημένη!!! Ήταν τόσο πρόχειρη η επεξεργασία της που ήταν εύκολο σε κάποιον να το καταλάβει. Όλη πλεκτάνη πλέον ξετυλίγεται. Ο κρατικός μηχανισμός της γείτονος χώρας σε συνεργασία με τους υπαλλήλους του προξενείου Θεσ/νικης και της κυρίας προξένου φυσικά, έφεραν την αποστολή τους εις πέρας. Η ειρωνία είναι ότι ο 20χρονος Ενγκίν ήταν το πρώτο μουσουλμανικό μέλος που φοιτούσε στην νομική Θεσ/νικης, με υποτροφία της τουρκίας κσι είχε διαφημιστεί ως σύμβολο γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ των δύο χωρών. Όμως παρόλα τα βήματα καλής θέλησης του Ελληνικού κράτους, βλέπουμε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει ανταπόδωση, αλλά μια συνεχή πρόκληση. Ακόμα και ο ευεργεθέντας 20χρονος έδειξε την αγνωμοσύνη του και την ατιμία που χαρακτηρίζει κάθε φανατικό!!!

Τελικά την σημερινή εποχή δεν πρέπει να μας προκαλούν μεγάλη έκπληξη οι προβοκάτσιες των γειτόνων. Ποιος δεν είδε τα δημοσιευμένα σχέδια “Βαριοπούλα” που θα είχαν ως αφετηρία την έκρηξη βόμβας σε μουσουλμανικό τέμενος στην θράκη; Ποιός δεν αντιλαμβάνεται τον ύποπτο ρόλο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής; Υπάρχει έστω και ένας να απορεί πλέον με την αιώνια νοοτροπία τους; Γιατί τότε εμείς να κάνουμε συνέχεια υποχωρήσεις “καλής θέλησης”; Πόσο ακόμη;



ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΓΡΙΟΤΗΤΕΣ!!!

Η πυρετώδης πρετοιμασία και οργάνωση των τουρκικών μηχανισμών συνεχίζεται. Το γεγονός του προξενείου ήταν μόνο η αρχή. Μέσα σε 1 ώρα και 30 λεπτά περίπου από την δημοσίευση της εφημερίδας, στην πλατεία ταξίμ γίνεται το αδιαχώρητο. Χιλιάδες κόσμου έχουν εισρεύσει με άγριες διαθέσεις. Μερικοί τους υπολογίζουν σε 50.000 χιλιάδες, ενώ άλλοι σε 300.000! Απ’ ότι φαίνεται η πιο έγκυρη προσέγγιση κάνει λόγο για 100.000 με 150.000 περίπου!!! Πόσο αδαείς ή αγαθός πρέπει να είναι κάποιος και να θεωρήσει λογική και καθόλου σχεδιασμένη αυτήν την τεράστια έλευση σε συγκεκριμένο μέρος, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;

Εδώ θα πρέπει να τονίσω ότι εκτός από τις αποδείξεις που βγήκαν στην δημοσιότητα από αλληλομαχαιρώματα τούρκων στελεχών, πρωτεύοντα ρόλο στην αποκάλυψη των γεγονότων έπαιξε ο φωτογράφος και ανταποκριτής Ελληνικών εφημερίδων, Δημήτριος Καλούμενος και ο απεσταλμένος της εφημερίδας “Έθνος” Γιώργος Καραγιώργος. Ο κος Καλούμενος με ρίσκο της ζωής του πήρε την πρωτοβουλία και με την μηχανή του αποθανάτησε την καταστρεπτικότητα των γειτόνων και μέσω της μαρτυρίας του ξεσκέπασε την συνομωσία τους. Ενώ ο κος Καραγιώργος παρέλαβε τις φωτογραφίες ζώντας σκηνές βγαλμένες από ταινίες κατασκοπείας και τις μετέφερε στην Ελλάδα άμεσα. Σε αυτούς τους ήρωες αρχικά οφείλουμε το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης μας.

Για κάμποση λοιπόν ώρα οι ουσιαστικοί οργανωτές της συγκέντρωσης, που δεν ήταν άλλοι από τα στελέχη των οργανώσεων που είχε δημιουργήσει ο κομματικός μηχανισμός, έπαιρναν τον λόγο και φανάτιζαν ακόμα περισσότερο το πλήθος. Μέχρις ότου να δοθεί το σύνθημα... “κάψτε τους” ... και άρχισαν οι βαρβαρικές ορδές να κατακλύζουν κάθε γωνιά της Πόλης! Σαν να είχαν ζηλέψει τις ορδές του προγόνου τους Τζένκις Χαν που έφερναν την ολοκληρωτική καταστροφή στο πέρασμα τους. Αυτόματα με την διάλυση της συγκέντρωσης χωρίστηκαν οργανωμένα σε μικρότερες ομάδες των 4-5 χιλιάδων ανθρώπων και διεσκορπίζονταν σε κάθε δρόμο της Κων/πολης. Σε όλη την διάρκεια της νύχτας πολλά συνθήματα όπως τα παρακάτω δονούσαν την ατμόσφαιρα “Πρώτα την περιουσία σας και μετά την ζωή σας...” “Σκοτώστε τους Έλληνες...” “Ήρθε η νύχτα της κρίσεως, να καθαρίσουμε την μητέρα πατρίδα από τους άπιστους...”

Το πρώτο θύμα ήταν η λεωφόρος Ιστικλάλ, η σημαντικότερη οδός του Πέραν, που αριθμούσε πάνω από 200 Ελληνικά καταστήματα. Σε λίγα λεπτά ο δρόμος έμοιαζε με σκηνή βγαλμένη από ταινία τρόμου. Παντού σπασμένα και καμένα μόνο Ελληνικά καταστήματα με τα προϊόντα τους διαλυμένα και πεταμένα στον δρόμο. Η φιλοσοφία τους ήταν απλή. Όποιο κτίριο δεν είχε τουρκική σημαία αναρτημένη το χαλούσαν. Αν κάποιο είχε αλλά γνώριζαν ότι ήταν Ελληνικό πάλι το χαλούσαν! Η συνταγή τους αποτελεσματική. Πρώτα με λοστούς, με πέτρες, με καδρόνια έσπαζαν τα προστατευτικά ρολά, μετά τις τζαμαρίες, έπειτα τα λεηλατούσαν και πετούσαν έξω όλα τα πράγματα και τέλος φωτιά στα πάντα... Από την μανία τους δεν ξέφυγαν ούτε τα Ελληνικά γραφεία ή σπίτια που ήταν σε ορόφους. Ανέβαιναν, τα κατέστρεφαν και πετούσαν στον δρόμο τα πράγματά τους... Σκηνές ντόμινο θα παρατηρούσε κάποιος εάν έβλεπε τα γεγονότα από ψηλά. Σε λίγη ώρα η λαίλαπα περνούσε από κάθε περιοχή με Ελληνικό ενδιαφέρον. Στην λεωφόρο Μπανκαλάρ, στο Καράκιοι(Χαλκηδόνα), στο Φερμενετζιλέρ, στο Περσεμπέ Παζάρ, στην Ρούμελι του Βοσπόρου, στο Σικερτζί... παντού!!!

Οι μαρτυρίες από Έλληνες και ξένους είναι σπαρακτικές. Αναγκαστικά για να κατανοήσουμε το κλίμα, όσο φυσικά το επιτρέπουν οι λίγες γραμμές του κειμένου, παραθέτουμε διάφορα αποσπάσματα αυτόπτων μαρτύρων.

• 
  
  
• Σαλαντίν Βολκμαν: Καναδός στην καταγωγή μέλος φιλανθρωπικής οργάνωσης: “... από την είσοδον του ξενοδοχείου είδον ομάδας εξηγριωμένων ανθρώπων που εκινούντο απειλητικά, κρατούντες μάχαιρας, ξύλα και σίδερα... ευρέθην μεταξύ αγριανθρώπων, οίτινες έσπαζαν τας προθήκας ελληνικών καταστημάτων, έθετον πυρ και ελεηλατούν... Εκτύπων γυναίκας, γέροντας και μικρά παιδιά με λύσσαν προδίδουσαν μαύρην ψυχήν[6]...”
  
  
• Ροζ Τιμπώ: Ανταποκρίτρια της France Soir: “Είδα περί τους 500 διαδηλωτάς να επιτίθενται λυσσωδώς εναντίον ενός μεγάλου και πολυτελούς παντοπωλείου ανήκοντος εις Έλληνα... οι διαδηλωταί είχον κάμη θρύψαλα τας προθήκας του καταστήματος[7]...”
  
  
• Ανταποκριτής της Basler Nachrichten: “Ο δρόμος είχε μεταβληθή εις σωρόν ερειπίων. Ωρολόγια, φωτογραφικαί μηχαναί, υφάσματα, ελαστικά αυτοκινήτων, κατεστραμμένα ψυγεία... και αφθονία τεθραυσμένων υαλοπινάκων εκάλυπταν τους οδούς.[8]”
  
  
• Ανώνυμος αυτόπτης μάρτυρας Τ.Ι.Π.Σ: “... ο καθηγητής Ιατρόπουλος επέστρεφε στην οικία του... δεν προλαμβάνει ο ταλαίπωρος να διανύσει ούτε δέκα βήματα και βρίσκεται πολιορκημένος από ένα μανιασμένο όχλο... τον αρπάζουν και τον χτυπούν κατακέφαλα... Προκλήθη διάσεισις εγκεφάλου... μετά από πάροδον αρκετού χρόνου επέφερε το μοιραίον[9]...”
  
  
• Θάλεια Σωτηροπούλου κάτοικος Φαναρίου: “ ... δεν έμεινε τίποτα όρθιο ... οι πόρτες και οι κάσες από τα παράθυρα βρεθήκανε στον δρόμο. Ότι υπήρχε μέσα στο σπίτι δεν έμεινε όρθιο τίποτα[10]...”
  
  
  
• Άννα Δημητρίου Δόπτογλου: “... ήταν άνθρωποι με εξαγριωμένα πρόσωπα, αλλιώτικοι, άνθρωποι που έμοιαζαν με άγρια θηρία... τα σπίτια κάτω από την εκκλησία του Αγ. Δημητρίου λεηλατήθηκαν και πολλά κορίτσια βιάσθηκαν[11]...”
  
  
• Ο συγγραφέας Σπύρος Βρυώνης καταγράφει την άνανδρη επίθεση στον καταστηματάρχη Απόστολο Νικολαϊδη: “ είχαν φθάσει στο σπίτι του ταραχοποιοί που αρχηγός τους ήταν ένας Τούρκος που τον είχε βοηθήσει ο Νικολαϊδης πολλές φορές... Κατεβαίνει με την τουρκική σημαία στα χέρια για να τους μιλήσει... Τους είπε ακόμη ότι είχε υπηρετήσει και στον τουρκικό στρατό... αλλά ο ευεργεντηθέντας γνωστός του και οι άλλοι τον χτύπησαν βάναυσα... υπεβλήθη σε δύο εγχειρήσεις αλλά για την υπόλοιπη ζωή του υπέφερε πλέον από μερική αμνησία[12]...”
  
  
• Ο συγγραφέας Λεωνίδας Κουμάκης αναφέρει το πιο δραματικό αποκαλυφθέν γεγονός: “ Στο Γενή Σεχίρ ... ο όχλος περιεκύκλωσε ένα κοριτσάκι 6 ετών, το παρέδωσε σ’έναν ημιπαράφρονα χαμάλη, γνωστόν ως “γοριλά” κ’ εκείνος παρουσία δύο χιλιάδων ατόμων το εβίασε επανειλλημένως, ενώ το πλήθος ούρλιαζε... Σκότωσ’ τη σκότωσ’ τη την σκύλα την Ελληνίδα.”

Δεκάδες παρόμοιες αναφορές υπάρχουν, ενώ πολλές ακόμη δεν έγιναν γνωστές ώστε να μην στιγματιστούν, ειδικότερα τα βιασμένα κορίτσια. Βάναυσα επίσης κακοποιήθηκαν πολλοί ιερείς, καταστράφηκαν ολοκληρωτικά Εκκλησίες λόγω φυσικά του θρησκευτικού μίσους που διακατέχει τα θεοκρατικά συστήματα. Αυτά και άλλα πολλά γεγονότα εκτυλίσονταν έως τις 02:00 περίπου, όπου και ανακοινώθηκε η εφαρμογή του στρατιωτικού νόμου, ώστε να “τεθεί υπο έλεγχο” η ανεξέλεγκτη κατάσταση. Όμως ποια η ουσία του μέτρου; Το ανεπανόρθωτο κακό είχε ήδη πραγματοποιηθεί. Επι της ουσίας πάρθηκε μόνο για να κουκουλώσει τα ενοχοποιητικά στοιχεία των κυβερνούντων, αφού κατασχέθηκε υλικό από τις οργανώσεις τους που ακόμη και σήμερα δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας! Στιγμές απάνθρωπες, στιγμές τρόμου και φρίκης υπέστησαν οι Έλληνες της Πόλης που αριθμούσαν την εποχή εκείνη περί τους 100.000. Κανένας νους δεν μπορεί να συλλάβει και να κατανοήσει την πραγματική διάσταση των γεγονότων. Μονάχα αυτοί που τα βίωσαν!!! Στην πλειοψηφία τους είχαν μείνει μόνο με τα ρούχα που φορούσαν ή με ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν στα χέρια. Η καταστροφή τεράστια από οικονομικής και ψυχολογικής άποψης. Μέσα σε λίγες ώρες εάν δεν είχε χαθεί η ζωή τους, είχαν χάσει όλα τα υπόλοιπα. Την αξιοπρέπεια και την περιουσία τους. Τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο γι’ αυτούς. Πλέον αναζητούσαν λίγο φαγητό και ζεστά ρούχα για την επιβιωσή τους. Κι’ όμως εκείνη την εποχή δεν έφυγαν πάρα πολλοί για την Ελλάδα. Προσπάθησαν να ανοικοδομήσουν τα ερείπια, αλλά ήξεραν στο βάθος του μυαλού τους ότι τελειώνουν οι ώρες τους στην Πόλη. Οι εξ΄ απανέκαθεν Ελληνικότατες περιοχές της Μ.Ασίας και της Αν. Θράκης πάντα αποτελούσαν το σύνορο με τους βάρβαρους λαούς. Οι κάτοικοι τους, ακρίτες στην ουσία, ουκ ο λίγες φορές πολέμησαν και βίωσαν την αγριότητα των μογγόλικων ορδών. Έτσι και το 1955. Μόλις 55 περίπου χρόνια πριν.

Για την ιστορία αναφέρουμε τα όποια καταγεγραμένα αποτελέσματα εκείνης της ημέρας στην πιο συντηρητική τους μορφή! Διότι υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι οι παρακάτω αριθμοί μπορεί να ήταν πολλοί μεγαλύτεροι! Επίσης χρήζει να τονιστεί ότι στοιχεία νεκρών, τραυματιών και βιασθέντων δεν δόθηκαν από τις επίσημες αρχές της Τουρκίας. Τα παρακάτω νούμερα έχουν διαμορφωθεί από τις εκτεταμένες έρευνες Ελλήνων και ξένων αξιωματούχων, διαφόρων συγγραφέων και άλλων Ελληνικών υπηρεσιών.

Νεκροί: ~ 20
Τραυματίες: Εκαντοτάδες
Βιασθέντες: ~ 200-300
Κατεστραμμένες οικίες: ~ 2.500 - 3.000
Κατεστραμμένες μικρομεσαίες επιχειρήσεις: ~ 5.000
Κατεστραμμένα εργοστάσια: 21
Κατεστραμμένα σχολεία: 36
Κατεστραμμένες εκκλησίες: ~ 70
Κατεστραμμένες εφημερίδες: 3
Συλημένα νεκροταφεία: 2

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ


Όπως αναφέραμε παραπάνω ευτυχώς που υπήρξε ο κος Καλούμενος, ο οποίος με ολύμπια ψυχραιμία και περίσσιο σθένος, δεν αποθανάτησε μόνο τις καταστροφές, αλλά διαπίστωσε ιδίοις όμασι το αληθινό παρασκήνιο των πεπραγμένων. Θα αναφέρω λοιπόν διάφορα στοιχεία είτε από αναφορές αυτόπτων μαρτύρων είτε από στοιχεία του δικαστηρίου που καταρρίπτουν κάθε δικαιολογία και καταδεικνύουν τον πραγματικό υπαίτιο των φρικτών επεισοδίων!

• 
  
  
• Στις 6 Σεπτ και ώρα 17:00 ο κος Καλούμενος είδε στρατιώτες να αλλάζουν ρούχα, να φοράνε δηλαδή πολιτικά και να εξοπλίζονται με λοστούς και αξίνες από παρατεταγμένα φορτηγά.
  
• Στις 7 Σεπτ και ενώ η κυβέρνηση τοποθέτησε στρατιώτες να φυλάνε τα κατεστραμμένα, υπάρχει μαρτυρία τούρκου στρατιώτη που ανέφερε στον κο Καλούμενο ότι “χθές μας έβαζαν να σπάμε και σήμερα να φυλάμε τα κατεστραμμένα!!!”
  
• Υπάρχει φωτογραφικό υλικό που δείχνει πολλούς αστυνομικούς και στρατιώτες είτε να παίρνουν μέρος στις καταστροφές σπάζοντας, είτε να παροτρύνουν τον υπόλοιπο όχλο.
  
• Μαρτυρίες μιλάνε για εκτέλεση οργανωτικού σχεδίου των κομματικών μηχανισμών, με αποστολή εργατών φανατικά προσκείμενων στο δημοκρατικό κόμμα, με τρένα στην Κων/πολη λίγες ώρες πριν ξεσπάσουν τα επεισόδια. Μάλιστα μόνο από το Εσκί Σεχίρ στάλθηκαν τουλάχιστον 500 εργάτες.
  
• Ανάλογες μαρτυρίες κάνουν λόγο και για αξιωματικούς της αστυνομίας να στέλνονται πριν τις ταραχές από διάφορες περιοχές πλησίον της Πόλης και μετά τα επεισόδια να παίρνουν απόσπαση για λίγο καιρό στα βάθη της Ανατολίας ώστε να μην αναγνωριστούν!
  
• Κατά την διάρκεια του εγκλήματος υπήρξε άψογη οργάνωση. Δηλαδή οι χιλιάδες του όχλου διασκορπίσθηκαν σε μικρότερο αριθμό ανα δρόμο και αυτοί σε ομάδες των 10-50 ή έως 500 ατόμων με αρχηγό ο οποίος τους υποδείκνυε τι να σπάσουν!
  
• Πολλοί από αυτούς τους αρχηγούς ήταν αστυνομικοί.
  
• Υπάρχουν αλληλογραφίες τούρκων στρατιωτών οι οποίοι ήταν αρχηγοί κάποιων ομάδων και κοκορεύονταν για τις ζημιές που έχουν κάνει!
  
• Υπήρχαν στρατολογήσεις φανατικών από την Βουλγαρία και την Δυτική Θράκη!
  
• Άψογη ήταν επίσης και η μεταφορά του όχλου με πλοία όταν χρειάστηκε να περάσουν από τις ασιατικές ακτές του Βοσπόρου στις ευρωπαϊκές, αλλά και όταν πήγαν να επιτεθούν στην Πρίγκηπο και την Χάλκη.
  
• Υπάρχουν αναφορές ότι πολλά από τα καταστήματα και τα σπίτια που χτυπήθηκαν είχαν σημαδευτεί από προηγούμενες ημέρες, ενώ κατά την διάρκεια των επεισοδίων στα χέρια των αρχηγών των ομάδων, υπήρχαν πλήρεις λίστες των Ελληνικών κατοικιών και επιχειρήσεων.

Κάνοντας εδώ μια ιστορική αναδρομή βλέπουμε να υπάρχουν πολλές ομοιότητες στην συγκεκριμένη μεθοδολογία, με την μέθοδο της επίθεσης που περιγράφετε στην Π.Διαθήκη. Τότε οι Εβραίοι εξεγέρθηκαν κατά των Αιγυπτίων και τους σκότωσαν στο όνομα του “θεού τους”. Η μέθοδός τους βέβαια είναι ίδια αλλά προς διαφορετικό σκοπό. Δηλαδή οι Εβραίοι σημάδεψαν τα σπίτια των δικών τους με αίμα από αρνιά ώστε να μην μπερδευτούν και να χτυπήσουν μόνο των Αιγυπτίων. Ενώ στην δικιά μας περίπτωση σημαδεύτηκαν τα κτίρια που θα έπρεπε να χτυπηθούν...

• 
  
• Ύποπτη επίσης είναι και η κίνηση της αστυνομίας να προστατεύσει μέρες πριν τα επεισόδια μόνο την πρεσβεία μας και το πατριαρχείο!
  
• Τέλος ενδεικτικές είναι οι φράσεις αξ/κων ασφαλείας και αξιωματούχων της κυβέρνησης όταν τους πληροφορούσαν για τα επεισόδια... “... μην αναλάβετε δράση, είναι εθνικός ζήλος, ... για μερικά σπασμένα παράθυρα δεν χρειάζεται να πάρουμε μέτρα...”

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ


Οι επόμενες ημέρες ήταν δύσκολες για όλους. Πρωτίστως για τους Έλληνες κατοίκους αλλά και για την Ελληνική πολιτική ζωή γενικότερα, διότι συντάραξαν το πανελλήνιο εκείνες οι στιγμές. Στην Πόλη οι πλουσιότεροι άρχισαν να βοηθάνε τους φτωχότερους, η εκκλησία έδινε συσσίτια και ο Έλληνας πρέσβης έδινε την δικιά του τιτάνια μάχη, απέναντι στα τεράστια προβλήματα των πολιτών αλλά και στην αδιάλακτη πολιτική της τουρκικής κυβερνήσεως.

Η αντίδραση της τότε Ελληνικής κυβερνήσεως ήταν άμεση. Ο τότε υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Παπάγου, κος Στεφανόπουλος απέστειλε έντονο διάβημα κατηγορώντας στην ουσία το τουρκικό κράτος. Η πίεση συνεχίστηκε στο διπλωματικό πεδίο ενημερώνωντας όλους τους ομογενείς για τα συμβάντα όπως επίσης και τις ξένες πρεσβείες. Συγχρόνως δίνεται η εντολή για να δημιουργηθεί η “μαύρη βίβλος” που θα αναφέρει τα γεγονότα της 6ης Σεπτ. με πλούσιο φωτογραφικό υλικό των καταστροφών, με σκοπό να μοιραστεί σε όλες τις πρεσβείες ανά τον κόσμο. Επίσης πάρθηκε η απόφαση να μην μετάσχει η Ελλάδα με δυνάμεις σε άσκηση του Ν.Α.Τ.Ο.

Όλες αυτές οι ενέργειες τους πρώτους μήνες μετά το συμβάν, μας μαρτυρούν την θέληση εκ μέρους της Ελληνικής πλευράς για άμεση δικαίωση, ελπίζωντας ότι αυτά θα ήταν μόνο η αρχή και ότι εφόσον η τουρκία θα συνέχιζε την αδιάλλακτη θέση της, τα μέτρα θα αυξανόταν. Όμως η τουρκία το έπαιζε καλά το παιχνίδι της και κατάφερε να χρονοτριβήσει τις όποιες δεσμεύσεις της. Άλλωστε βρήκε ανέλπιστο σύμμαχό της σ’ αυτό το διάστημα, εκτός της Μ.Βρετανίας και τις Η.Π.Α. Επιεικώς απαράδεκτη και προκλητική μπορεί να χαρακτηριστεί η αντίδραση της κυβέρνησης των Η.Π.Α, μετά την τεράστια καταστροφή που υπέστησε ένας σύμμαχός της. Όπως θα καταλάβουμε από το παρακάτω κείμενο Αμερική και Αγγλία έχουν αποφασίσει να στηρίξουν την τουρκία ακόμα και εάν σφάζει αθώους ανθρώπους, διότι έτσι εξυπηρετούνταν τα συμφέροντά τους την εποχή εκείνη. Απολαύστε μέρος του κειμένου που απέστειλε ο κος Ντάλλες, υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α προς Ελλάδα και τουρκία.

“ ... Έχω παρακολουθήσει με ανησυχία την επικίνδυνη επιδείνωση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων εξαιτίας του κυπριακού ζητήματος. Ασχέτως με των αιτιών αυτής της διαμάχης, οι οποίες είναι σύνθετες και πολυάριθμες, πιστεύω ότι πρέπει να αποκατασταθεί χωρίς καθυστέρηση η ενότητα της Βορειατλαντικής συμμαχίας.. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μπροστά σε αυτό το κοινό επίτευγμα είναι δυνατόν κάποιο πρόβλημα να διαταράξει επί μακρόν την πορεία της Ελληνοτουρκικής φιλίας. Ούτε μπορώ να πιστέψω ότι τα ατυχή γεγονότα των δυο προηγούμενων εβδομάδων θα ανατρέψουν την πολιτική συνεργασίας η οποία εγκαινιάστηκε πριν 25 χρόνια...

Ατυχή λοιπόν ήταν τα τραγικά γεγονότα που περιγράψαμε ανωτέρω, για τους συμμάχους μας τους Αμερικάνους. Όπως καταλαβαίνουμε, οι πιέσεις που άρχισαν να ασκούνται προς την Ελλάδα, από τα μεγάλα κράτη για αποκλιμάκωση της τεταμένης κατάστασης, πιθανόν με την πάροδο του χρόνου να οδήγησε σε λάθος ενέργειες των Ελλήνων πολιτικών. Και τούτο το λέμε διότι στο τέλος η τουρκία και πάλι ήταν η κερδισμένη σε αυτήν την διαμάχη. Πολλά είναι τα λάθη που μπορούμε να αναφέρουμε:

• Η μη νομική δίωξη του Οκτάι Ενγκίν, όσο ήταν στην Ελλάδα, μετά από απαίτηση Αμερικάνων και Τούρκων.
  
• Η πλημμελής παρακολούθηση του που τον επέτρεψε να διαφύγει με την βοήθεια του τούρκου προξένου στην τουρκία.
  
• Η επ΄ αορίστου αναστολή της έκδοσης της “μαύρης βίβλου” που θα έδινε την δυνατότητα σε μεγαλύτερο αριθμό ξένων να διαπιστώσουν τα φρικαλέα γεγονότα.
  
• Η εν καιρώ χαλάρωση της “κόκκινης γραμμής” που χαρακτήριζε τις θέσεις μας μετά το αποτρόπαιο συμβάν.

Αυτές οι θέσεις ήταν:

• 
  
• Η αποκάλυψη και η παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.
  
• Η ταχύτατη και ολική αποζημίωση όλων των παθούντων και
  
• η διεξαγωγή τελετής με έπαρση της Ελληνικής σημαίας στην Σμύρνη για τις βαρβαρότητες που υπέστησαν οι εκεί αξιωματικοί, οι οικογενειές τους αλλά και η σημαία μας!

Ο διαχωρισμός λοιπόν αυτών των θέσεων, δηλαδή ότι η τουρκία έπρεπε να υλοποιήσει άμεσα μία εξ αυτών και όχι όλων, για να αρχίσουμε να ξαναμιλάμε για Ελληνοτουρκική συνεργασία ήταν το παραθυράκι που αποζητούσε η τουρκική διπλωματία. Της έδωσε την δυνατότητα να υλοποιήσει την τρίτη και πιο ανώδυνη θέση, με μια όμορφη τελετή παρουσία πολιτικών και αρχηγών στρατεύματος και να μην εφαρμόσει ποτέ τις πιο βασικές! Και οι δυστυχείς Έλληνες της Πόλης δεν πήραν ούτε τις αποζημιώσεις που ζητούσαν αλλά ούτε το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατούσε καλυτέρευσε. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στο σύνολό τους οι αποζημιώσεις που δοθήκαν ήταν της τάξεως του 10-12% από τις ήδη κατεβασμένες απαιτήσεις των παθούντων, που διαμορφώθηκαν από τις “αμερόληπτες” επιτροπές της τουκικής κυβέρνησης. Θα πρέπει ακόμη να τονίσουμε ότι η κυβέρνηση Μεντερές έκανε διπλή υποτίμηση του νομίσματος και αυτό συνεπάγεται σε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά των Ελλήνων.



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ


Πιστεύω ότι είναι ανώφελο να σχολιάσουμε περαιτέρω αυτά τα λιγοστά στοιχεία που παρουσιάσαμε. Οι έρευνες των κ. Χρηστίδη, Πάλλη, Βρυώνη και πολλών άλλων συγγραφέων, αποκαλύπτουν πολλαπλάσια στοιχεία, πιο αναλυτικά ώστε να μην υπάρχει ο παραμικρός ενδοιασμός για το ποιος ήταν ο υπαίτιος των επεισοδίων. Όσον αφορά στην περιβόητη δίκη της Γιασίαντα, που έχουμε αναφέρει επανειλημένως, υπήρξαν καταδικαστικές αποφάσεις εις θάνατον προς τους Μεντερές, Ζορλού και άλλων δεκατριών συνεργατών του. Τούτο όμως δεν αποδεικνύει ότι τιμωρήθηκαν οι υπεύθυνοι για την μαύρη εκείνη μέρα. Δικαιοσύνη για εκείνη την φρικαλέα ημέρα δεν αποδόθηκε. Μπορεί ο φάκελος για την 6η Σεπτ. να υπήρχε μέσα στο κατηγορητήριο της δίκης, όμως δεν είχαν συμπεριληφθεί τα στοιχεία που αφορούσαν φόνους, βιασμούς, ξυλοδαρμούς, στοιχεία που αποδείκνυαν την εκ΄ συνομωσίας σύσταση, οργάνωση και εκτέλεση των επεισοδίων εκείνης της ημέρας. Διότι εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο δεν θα ενοχοποιούταν μόνο κάποια κυβερνητικά στελέχη, αλλά το ίδιο το βαθύ κράτος της τουρκίας διότι θα μιλούσαμε για μερική γενοκτονία! Αυτό δεν το ήθελε ούτε το τουρκικό δικαστήριο. Άλλωστε ο Οκτάι Ενγκίν, οι τούρκοι πρόξενοι και ο θυρωρός Χασάν αθωώθηκαν από τα τουρκικά δικαστήρια! Επί της ουσίας έγινε δεκτό από το δικαστήριο η δικαιολογία του “εθνικού αναβρασμού” λόγω του Κυπριακού... Οι δεκαπέντε που απαγχονίστηκαν κατηγορήθηκαν για δικτακτορική εφαρμογή εξουσίας και άλλες παραβιάσεις του τουρκικού συντάγματος.

Θα επανέλθω όμως στο πρόσωπο του 20χρονου μουσουλμάνου, απλά ενημερώνοντάς σας για την πορεία της ζωής του μετά από τα γεγονότα του 55. Τούτο κρίνεται αναγκαίο για να διαμορφώσουμε πιο ασφαλή άποψη για το ποιόν του.

• 
  
  
• Διετέλεσε έπαρχος.
  
• Επι δεκαεπτά συναπτά έτη διευθυντής αστυνομίας στην Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας.
  
• Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Ασφαλείας όλης της Τουρκίας.
  
• Νομάρχης Καππαδοκίας.

Βεβαία θα πρέπει να ειπωθεί και η έντονη φήμη που τον συνοδεύει ότι εργάστηκε και στην περιβόητη Μ.Ι.Τ(μυστικές υπηρεσίες της τουρκίας)!!!

Τελικά η συνεχόμενη επαγγελματική του άνοδος αποτελεί απλή σύμπτωση ή ανταπόδωση των “πολύτιμων υπηρεσιών του” προς το βαθύ τουρκικό κράτος;

Όσον αφορά τους συμμάχους μας... τι είναι αυτό; Ποιοι σύμμαχοι; Μάλλον θα εννοούμε τους αφέντες μας. Διότι όταν είσαι μέλος μιας συμμαχίας δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται μονόπλευρη αποδοχή θέσεων. Ούτε είναι φυσιολογικό ένας σύμμαχος (Η.Π.Α) να υβρίζει ως “ταραξίες” τους πληθυσμούς μας στην Πόλη και να διατυμπανίζει μέσω των κατευθεινόμενων Μ.Μ.Ε ότι καλά έκαναν οι τούρκοι και επιδόθηκαν στις βιαιοπραγίες. Βέβαια τι άλλο θα περιμέναμε από τους απογόνους αυτών που δολοφόνησαν τους Ινδιάνους; Πλέον, όπως αναφέρει ο κος Βρυώνης, όχι μόνο η κυβέρνηση των Η.Π.Α, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αλλά και η ακαδημαϊκή ελίτ της χώρας, με ευκολία εκπόρνευαν την αλήθεια με αντίτιμο χρήματα ή πολιτική αποδοχή. Βεβαίως δεν φταίνε αυτοί. Ειλικρινά, αυτοί κοιτάνε το συμφέρον των κρατών τους. Ποιος λοιπόν φταίει που και οι “σύμμαχοι” μας θεωρούν σίγουρους και δουλικούς; ... Ποιος φταίει που μετά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο έχουμε επιδοθεί στην απόλυτη ξενοκρατία; Η απίστευτη αυτή λατρεία ήταν το σήμα κατατεθέν της μεταπολεμικής πολιτικής μας. Οι μεν δεν έλεγαν όχι σε καμία απόφαση των Αμερικάνων και Άγγλων[13], που αφορούσε τα εσωτερικά δρώμενα της χώρας μας, οι δε φανατικά προσκείμενοι προς την τέως Ε.Σ.Σ.Δ, με πρόφαση τις ανωτέρω απαράδεκτες εκχωρήσεις εξουσίας, λειτουργούσαν προς το ξένο συμφέρον και όχι της Ελλάδας. Η απόλυτη κατάντια...

Σίγουρα η όποια κριτική που γίνεται εκ των υστέρων και όχι υπό την πίεση των γεγονότων, γίνεται εκ του ασφαλούς. Όμως πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας ώστε να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη, δηλαδή να διδασκόμαστε από την ιστορία, εφόσον λάβουμε υπόψη ότι τα λάθη που συντελέστηκαν ήταν ανθρώπινα και δίχως δόλο.

Μεγάλα ερωτήματα κατακλύζουν το δικό μου μυαλό, αλλά φαντάζομαι και πολλών άλλων:

• 
  
• Γιατί δεν υπάρχουν εκτενείς επίσημες μελέτες δημοσιευμένες της μαύρης ημέρας;
  
• Γιατί δεν διδασκόμαστε το γεγονός του 1955 στο σχολείο με πλήρη στοιχεία;
  
• Γιατί δεν το γνωρίζει πλέον σχεδόν κανείς στο εξωτερικό;

Η απάντηση δίνεται πολύ εύστοχα από τον Σπύρο Βρυώνη στο βιβλίο του, “Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”. Λέει λοιπόν ότι τόσο η τουρκική κυβέρνηση όσο και αυτοί που εξυπηρετούν τα εθνικά και γεωπολιτικά συμφεροντά της, έχουν αποσιωπήσει ή δικαιολογήσει τα θλιβερά γεγονότα!

Εμείς όμως τι κάνουμε; Γιατί ποτέ δεν το προβάλλαμε; Ο καθένας ας δώσει την απάντηση που επιθυμεί. Πάντως οι απορίες που ξεπηδούν όσο μελετάμε το θέμα είναι ποικίλλες.

• 
  
• Εφόσον το τελευταίο διάστημα ακουγόταν όλο και πιο έντονα ότι κάτι κακό θα γίνει, πως και δεν ενεργοποιήθηκαν διάφοροι κρατικοί και μη μηχανισμοί, ώστε να προστατευτούν οι Έλληνες της Πόλης;
  
• Για ποιο λόγο ο πατριάρχης Αθηναγόρας δεν προειδοποίησε τους Έλληνες κατοίκους, εφόσον δεκαπέντε ημέρες πριν το συμβάν η τουρκική αστυνομία έβαλε φρουρά στο πατριαρχείο και τον είχε ενημερώσει ότι θα γίνουν κάποια στιγμή επεισόδια;

Σίγουρα θα ήταν δυνατή μια ενημέρωση, μια οργάνωση και μια συσπείρωση των Ελλήνων κατοίκων για να υπάρξουν οι όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες. Δυστυχώς τίποτα δεν συνέβη για να προληφθεί το κακό. Μονάχα την τελευταία στιγμή κάποιοι μουσουλμάνοι συμπολίτες, τους έλεγαν να κλείσουν νωρίς τα μαγαζιά και να πάνε σπίτια τους. Με τούτο τον τρόπο λοιπόν οι Κων/λιτες έγιναν έρμαιο των φανατικών που ήρθαν από κάθε σπιθαμή της τουρκίας. Πραγματικά είναι να απορεί κανείς πως ο γειτονάς τους, πως ο θυρωρός τους, πως ο μπακάλης τους, ο συνέταιρος τους, άνθρωποι που τους μιλούσαν καθημερινά να αποκρύψουν αυτό το γεγονός και εκείνη την ημέρα να καταφέρονται εναντίον τους; Πως γίνεται την επομένη μέρα να κάνουν πως δεν συνέβη τίποτα; Ίσως γιατί αποδέχονται τις επεκτατικές βλέψεις που προωθούν οι κυβερνήσεις τους, ίσως γιατί έτσι το επιβάλλει η θρησκεία τους, αγνοώντας παντελώς την ανθρωπιά. Άλλωστε η ομολογία Μεντερές στον Α.Γ.Ε.Ε.Θ.Α Κο Θέμελη σε συνάντηση που είχαν πριν τα επεισόδια είναι ενδεικτική των προθέσεων που αναλύσαμε προηγουμένως. “Σεις οι Έλληνες είστε έξυπνοι και ικανότεροι από μας... Αν λοιπόν αφήσουμε τον λαό μας να ζήσει φιλικά και ειρηνικά μαζί σας, γρήγορα θα γίνουμε όλοι χαμάληδες σας. Γι’ αυτό η τουρκική ηγεσία έχει εθνικό χρέος να υποδαυλίζει το μίσος εναντίον των Ελλήνων.”

Μ’ αυτόν τον τρόπο οι νεότουρκοι προώθησαν την βίαιη ομογενοποίηση του νεοσύστατου κράτους τους και οι λοιποί ευρωπαίοι ένιπταν τας χείρας τους ως σύγχρονοι Πόντιοι Πιλάτοι. Αλλά και οι κρατικοί μηχανισμοί της Ελλάδας, εκ του αποτελέσματος όπως διαπιστώνουμε, φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων για άλλη μια φορά, προδίδοντας την ελπίδα και την εμπιστοσύνη που θα είχαν οι ακρίτες μας προς το πρόσωπό τους...

Αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω όλους αυτούς τους ανιδιοτελείς ερευνητές που μας παρέχουν μέσα από τα εκπληκτικά βιβλία τους, όσα στοιχεία κατάφεραν να συλλέξουν και να μάθουμε εμείς οι νεώτεροι κάποιες άγνωστες πτυχές της Ιστορίας μας!

---

Υποσημειώσεις:

[1]Δηλώσεις υπ. εξωτ. Κιοπρουλού. Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[2]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ” σελ 88
[3]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ” σελ 90.
[4]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ” σελ 91.
[5]Η δίκη έγινε το 1960 με κατηγορούμενους την ηγεσία του Δημοκρατικού κόμματος για την διακυβέρνηση της χώρας την τελευταία δεκαετία.
[6]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[7]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[8]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[9]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[10]Καθημερινή “ Τα Σεπεμβριανά”
[11]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ”
[12]Βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη “ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
[13]Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Μία εξ αυτών ο ήρωας Πλαστήρας, ο άλλοτε μαύρος καβαλάρης της Μ.Ασίας και ενίοτε ο Παπάγος. Βέβαια αμφότεροι πέθαναν ξαφνικά από περίεργες αρρώστιες... “Βιβλίο Ξενοκρατία εκδ. Επίκαιρα”.

---

Πηγές:

“Ο μηχανισμός της Καταστροφής” του Σπύρου Βρυώνη.
“Τα Σεπτεμβριανά” εκδ. Καθημερινή.
“Ξενοκρατία” εκδ. Επίκαιρα
Encyclopedia of the Hellenic World, Constantinople. http://www.ehw.gr/constantinople/Forms/fLemmaBody.aspx?lemmaId=11006#chapter_0
Κωνσταντινούπολις 1955. http://www.e-grammes.gr/2003/09/1955.htm
http://www.lifo.gr/blogs/wwwlifogrblogsnatash/11553
http://4mnka.wordpress.com/2008/10/11/1955/
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_976182_05/06/2005_145922
http://tsilimigrasyiannis.blogspot.com/2010/09/1955.html
Σεπτέμβριος του ’55 του Βλάσση Αγτζίδη.
Σεπτέμβριος 1955. Η τρίτη Άλωση. Αφιέρωμα Καθημερινής.



- ΙΑΣΩΝ(iason@mousaios.gr)

Ως πότε παλικάρια, να ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
Σπηλιαίς να κατοικούμε, να βλέπωμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμο, για τη πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Καλλιώναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή.



Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις και να 'σαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψαίνουν, καθ' ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.
Δουλεύεις όλ' ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πη,
κι αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη.
Ο Σούτζος, κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής
Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης, ειν' να ιδής.



Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαϊκοί,
σκοτώθηκαν κι' αγάδες, με άδικον σπαθί.
Κι αμέτρητ' άλλοι τόσοι και Τούρκοι και Ρωμιοί,
ζωήν και πλούτον χάνουν, χωρίς καμμιά 'φορμή.
Ελάτε μ' έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.



Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν
να βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.
Οι νόμοι ναν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
και της πατρίδος ένας, να γένη αρχηγός.
Γιατί κι η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,
να ζούμε σαν θηρία, είν' πλιο σκληρή φωτιά.
Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον ουρανόν
ας πούμ' απ' την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.



(Εδώ σηκώνονται οι πατριώται ορθοί,
και υψώνοντες τας χείρας προς τον ουρανόν,
κάμνουν τον όρκον.)



Όρκος Κατά Τυραννίας & Αναρχίας



Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε σε,
στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.



Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.
Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για ναμαι, υπό τον στρατηγόν.



Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο ουρανός,
και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.



         Το Τέλος Του Όρκου



Σ' ανατολή και δύση, και νότον και βοριά,
για την πατρίδα όλοι, να 'χωμεν μια καρδιά.
Στην πίστιν του καθ' ένας, ελεύθερος να ζη,
στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζί.



Βουλγάροι κι Αρβανήτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
πως είμαστ' αντριωμένοι, παντού να ξακουσθή.



Όσα απ' την τυραννίαν, πήγαν στην ξενητιά
στον τόπον του καθ' ένας, ας έλθη τώρα πιά.
Και όσοι του πολεμου, την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυρράνους να νικούν.



Η Ρούμελη τους κράζει, μ' αγκάλες ανοιχτές,
τους δίδει βιό και τόπον, αξίες και τιμές.
Ως ποτ' οφφικιάλος, σε ξένους Βασιλείς;
έλα να γένης στύλος, δικής σου της φυλής.



Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθή
ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πιά εχθροί,
αδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κι εθνικοί.



Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,
εκείνοι και δικοί μας, αν είναι, ας χαθούν.
Σουλιώτες και Μανιάτες, λιοντάρια ξακουστά
ως πότε σταις σπηλιές σας, κοιμάστε σφαλιστά;



Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυραητοί,
κι Αγράφων τα ξεφτέρια, γεννήστε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσετε για μια,
και αίμα των τυράννων, ρουφήξτε σα θεριά.



Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Χριστιανοί,
με τα άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανή,
Το αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,
μικροί μεγάλοι ομώστε, τυρράννου τον χαμόν.



Λεβέντες αντριωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,
ο βάρβαρος ως πότε, θε να σας τυραννή.
Μην καρτερήτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,
χωθήτε στο μπογάζι, μ' εμάς και σεις μαζί.



Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των νησιών,
σαν αστραπή χυθήτε, χτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης και της Νύδρας, θαλασσινά πουλιά,
καιρός ειν' της πατριδος, ν' ακούστε την λαλιά.



Κι οσ' είστε στην αρμάδα, σαν άξια παιδιά,
οι νόμοι σας προστάζουν, να βάλετε φωτιά.
Με εμάς κι εσείς Μαλτέζοι, γεννήτε ένα κορμί,
κατά της τυραννίας, ριχθήτε με ορμή.



Σας κράζει η Ελλάδα, σας θέλει, σας πονεί,
ζητά την συνδρομήν σας, με μητρική φωνή.
Τι σκέκεις Παζβαντζιόγλου, τόσον εκστατικός;
τινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.



Τους μπούφους και κοράκους, καθόλου μη ψηφάς,
με τον ραγιά ενώσου, αν θέλης να νικάς.
Συλήστρα και Μπραίλα, Σμαήλι και Κιλί,
Μπενδέρι και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.



Στρατεύματα σου στείλε, κι εκείνα προσκυνούν
γιατί στην τυρραννίαν, να ζήσουν δεν μπορούν.
Γκιουρντζή πιά μη κοιμάσαι, σηκώσου με ορμήν,
τον Προύσια να μοιάσης, έχεις την αφορμήν.



Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς
πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανής.
Με τα στρατεύματά σου, ευθύς να συκωθής,
στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθής.



Του Μισιριού ασλάνια, για πρώτη σας δουλειά,
δικόν σας ένα μπέη, κάμετε βασιλιά.
Χαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλη ας μη φανή,
για να ψοφήσει ο λύκος, όπου σας τυραννεί.



Με μια καρδιά όλοι, μια γνώμη, μια ψυχή,
χτυπάτε του τυράννου, την ρίζα να χαθή.
Να ανάψουμε μια φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,
να τρέξει από την Μπόσνα, και ως την Αραπιά.



Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,
καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός.



Τριακόσιοι Γκιρτζιαλήδες, τον έκαμαν να ιδή,
πως δεν μπορεί με τόπια, μπροστά τους να εβγεί.
Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;
ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.



Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μια 
τα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.



Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς και του πελάγου, να λάμψη ο σταυρός,
και στην δικαιοσύνην, να σκύψη ο εχθρός.



Ο κόσμος να γλυτώση, απ' αύτην την πληγή,
κι ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη.