«

»

Oct 29

Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄, ο Μανόλης Ανδρόνικος και ο Βίλχελμ Ράιχ

larnakaΓράφει:

Ο Χρήστος Μουσουλιώτης

Εκ πρώτης όψεως δείχνει ασύνδετος ένας τίτλος που συνδέει τρεις διαφορετικές προσωπικότητες που έζησαν σε διαφορετικές εποχές και περιοχές και ασχολήθηκαν με εντελώς διαφορετικά πράγματα, όπως είναι ο βασιλιάς Φίλιππος Β’, ο πατέρας τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο πασίγνωστος καθηγητής αρχαιολογίας Μανόλης Ανδρόνικος και ο φυσικός επιστήμονας Βίλχελμ Ράιχ. Ωστόσο υπάρχει μια κόκκινη κλωστή που τους συνδέει, υφαίνοντας κατά κάποιο τρόπο τον ιστό αυτής τής αφήγησης που συσχετίζει τις ανακαλύψεις τού Βίλχελμ Ράιχ με τον τάφο τού Φιλίππου Β΄, αυτή τη συγκλονιστική ανακάλυψη του Μανόλη Ανδρόνικου.

Η σύνδεση είναι ενεργειακή. Πρόκειται για την οργονοενέργεια, την ενέργεια τής ζωής.1 Η οργόνη ανακαλύφθηκε από τον Ράιχ ύστερα από δεκαετίες κλινικών παρατηρήσεων και χιλιάδες εργαστηριακά πειράματα. Είναι μια άκρως επαναστατική επιστημονική ανακάλυψη την οποία αμέτρητα πολιτικά, ιδεολογικά, οικονομικά και άλλα συμφέροντα θεώρησαν ότι είναι η αχίλλειος πτέρνα του. Συστηματικά ή ανοργάνωτα, υπόγεια ή φανερά προσπάθησαν συκοφαντώντας τον με κάθε τρόπο να τον εξοντώσουν, κάτι που κατάφεραν τελικά κλείνοντάς τον στη φυλακή για νομικίστικους λόγους, όπου δολοφονήθηκε το 1957, πιθανώς από πράκτορα τού Στάλιν, όχι με ορειβατική αξίνα όπως είχε δολοφονηθεί ο Τρότσκι 17 χρόνια πριν, αλλά με τη χορήγηση δηλητηριώδους ουσίας που μιμείται τα συμπτώματα καρδιακής προσβολής.1

Η οργονοενέργεια υπάρχει παντού, είναι στην ουσία το κβαντικό κενό, ή ο αιθέρας των αρχαίων Ελλήνων. Μέσα στο συσσωρευτή οργόνης εμφανίζει πολύ μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, όπως έχει δείξει ο Ράιχ με χιλιάδες εργαστηριακά πειράματα. Το γεγονός άφησε άναυδο τον Αϊνστάιν για το οποίο είπε ότι εάν συμβαίνει θα αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής, Ο Ράιχ απέδειξε στον Αϊνστάιν ότι πράγματι συμβαίνει, κάτι που το επιβεβαίωσε και ο μεγάλος σοφός, αλλά στη συνέχεια το αναίρεσε με μια γελοία αντιεπιστημονική επιχειρηματολογία.

Το μυστικό τής μεγαλύτερης συγκέντρωσης οργόνης μέσα στο συσσωρευτή είναι απλό και αυτό οφείλεται στη διάταξη των υλικών του. Η τοποθέτηση οργανικών υλικών σε στρώσεις, π.χ. φυσικό μαλλί, ή ορυκτοβάμβακας, ή πλαστικό φύλλο ή οτιδήποτε παρόμοιο, εναλλασσόμενων με μεταλλικά φύλλα λαμαρίνας ή άλλου μετάλλου. Ο Ράιχ βρήκε μετά από πολλά εργαστηριακά πειράματα ότι τα οργανικά υλικά έλκουν και κρατούν την οργόνη και τα μεταλλικά υλικά την έλκουν και την αντανακλούν. Όταν λοιπόν το κάθε οργανικό στρώμα ενός συσσωρευτή διαδέχεται με ένα μεταλλικό, τότε έχουμε αναγκαστική ροή τής οργόνης προς το κέντρο τού συσσωρευτή.

Αυτό συμβαίνει ως εξής: Το οργανικό υλικό που περιβάλλει όλες τις εξωτερικές πλευρές τού συσσωρευτή απορροφά την οργόνη. Το αμέσως επόμενο στρώμα (με κατεύθυνση προς το εσωτερικό), είναι το μεταλλικό. Αυτό έλκει τη συγκεντρωμένη οργόνη από το οργανικό στρώμα και ταυτόχρονα την αντανακλά και προς τις δύο διευθύνσεις. Τόσο προς το εξωτερικό (όπου υπάρχει το οργανικό εξωτερικό στρώμα που την έλκει εκ νέου και την κατακρατά), όσο και προς το εσωτερικό, όπου βρίσκεται ένα άλλο οργανικό στρώμα το οποίο και αυτό την έλκει για  να ξεκινήσει η διαδικασία νέας έλξης από το επόμενο μεταλλικό στρώμα που είναι δίπλα, (προς το εσωτερικό τού συσσωρευτή) και να διοχετευθεί στη συνέχεια προς το οργανικό υλικό, το οποίο ακολούθως θα τη διοχετεύσει προς το μεταλλικό κ.ο.κ., έως ότου φτάσει η οργόνη στο εσωτερικό τού συσσωρευτή.

Αυτό που δεν γνωρίζει η πλειοψηφία όσων έχουν ασχοληθεί με τις ανακαλύψεις τού Ράιχ είναι ότι η συσσώρευση οργόνης είναι γεγονός που συμβαίνει στον πλανήτη μας από τότε που αυτός δημιουργήθηκε, με διάφορες μορφές φυσικών συσσωρευτών οργόνης. Ο μεγαλύτερος φυσικός συσσωρευτής οργόνης είναι η ίδια η Γη, επειδή διαθέτει στο εξωτερικό της οργανικό περίβλημα, ωκεανούς βράχους, χώμα κ.λπ. και στο εσωτερικό της τον μεταλλικό της πυρήνα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι στην πραγματικότητα η Γη είναι ένας τεράστιος και πανίσχυρος συσσωρευτής ενέργειας. Γιαυτό το λόγο, μόνο με την οπτική τής οργονοβιοφυσικής είναι δυνατό να εξηγηθούν τα ανερμήνευτα μέχρι σήμερα φαινόμενα τής παραγωγής μεγαλύτερης τής αναμενόμενης θερμότητας στο εσωτερικό της, τής συνεχούς αύξησης τής μάζας της και άλλα.

Ο τάφος τού Φιλίππου Β’ ήταν και αυτός ένας συσσωρευτής οργόνης που λειτουργούσε για σχεδόν 2500 χρόνια μέχρι να αφαιρεθεί από το εσωτερικό του η μεταλλική (χρυσή) λάρνακα των 11 κιλών. Στο εξωτερικό του υπάρχουν αρκετοί τόνοι οργανικών υλικών (χώμα κ.λπ.) και στο εσωτερικό του υπήρχε η χρυσή λάρνακα, δηλαδή μέταλλο, που συγκέντρωνε για αιώνες την οργόνη η οποία έλαμπε με μπλε χρώμα, καθώς την είδε έκπληκτος ο καθηγητής Ανδρόνικος να φωταυγεί πάνω στα οστά τού Φιλίππου Β’.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ!

Leave a Reply