«

»

May 10

Επιστολή ελληνίδας συζύγου στρατιωτικού που θα συζητηθεί

armyΘα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια κομμάτια ,που συνθέτουν το πάζλ της δικής μου ζωής, ως συζύγου στρατιωτικού…

Ο Σύζυγός μου έχει 20 χρόνια υπηρεσίας, τον Ιούλιο θα μπεί στα 21,τα 16 εκ των οποίων είμαστε μαζί και τα τελευταία 13 χρόνια έχουμε την ευλογία να είμαστε γονείς.

Είμαστε και εμείς όπως εκκατομύρια Ελληνες,της πρώην μεσαίας τάξης.Αγοράσαμε ένα διαμέρισμα το 2005 (80τ.μ) όταν ήμουν και εγώ εργαζόμενη και έχουμε ένα αυτοκίνητο 1400cc! Μοντέλο του 2001…

To αυτοκίνητο το ξεχρεώσαμε, το σπίτι ανήκει στην Τράπεζα και λέω ανήκει, διότι είναι αδύνατο να πληρώσουμε δόση 700 ευρώ, όταν ο μισθός του συζύγου μου, που είναι και το μοναδικό μας εισόδημα δεν ξεπερνάει τα 1100 ευρώ…

 

Το παιδί μας μαθητής γυμνασίου, έχει ανάγκη μορφωτικών εφοδίων και πέραν της μιάς ξένης γλώσσας, αδυνατούμε να του προσφέρουμε, κάτι επιπλέον..Μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, σε εκπαιδευτική εκδρομή με το σχολείο του, οι γιατροί μας συνέστησαν την κολύμβηση, ως το πλέον ενδεδειγμένο βοήθημα και ακόμα δεν μπορούμε να το παρέχουμε αυτό στο παιδί μας, γιατί ΔΕΝ περισσεύουν 50 ευρώ!!!!

 

Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα ερχόταν ποτέ η μέρα που θα ένιωθα τόσο ανεπαρκής.

ΔΕΝ μπορούσα ποτέ να φανταστώ, οτι ο άντρας μου ,θα έφτανε στο σημείο να μας ζητάει συγνώμη, γιατί δεν εχει την οικονομική δυνατότητα να μας προσφέρει κάτι περισσότερο…

ΔΕΝ θα κάνουμε και φέτος Πάσχα σαν οικογένεια γιατί εχει ανήμερα υπηρεσία…αλλά αυτό δεν με πειράζει ,το έχουμε αποδεχτεί και συνηθίσει ως οικογένεια στρατιωτικού…

ΔΕΝ είναι λίγα τα βράδια που κοιμάμαι αγκαλιά με το παιδί μου, γιατί ο σύζυγός μου έχει βάρδια αλλά και αυτό δέν με πειράζει γιατί οι Συνάδελφοί του και η ΠΑΤΡΙΔΑ του ,τον χρειάζονται περισσότερο απο μάς…

ΔΕΝ με πειράζει που δεν θυμάμαι πως είναι να πίνεις ένα καφέ,να τρώς σε μιά ταβέρνα, να κάνεις μια εκδρομή μου αρκεί το σ’ αγαπώ που μου λέει καθημερινά και με φιλάει για να φύγει και να πάει στην Υπηρεσία του…

ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ που άνθρωποι που δέν έχουν δώσει τίποτα στη χώρα μου …

ΝΑ ΤΟΝ ΥΒΡΙΖΟΥΝ….

ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ…

ΝΑ ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ…

ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ…

ΝΑ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΦΕΡΕΙ…

ΝΑ ΤΟΥ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΤΟΥ ΠΑΕΙ…

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ;

Επιτρέψτε μου να σάς πώ εγώ ποιοί είναι…

 

Είναι αυτοί που είπαν πώς η ΣΗΜΑΙΑ στα ΙΜΙΑ παρασύρθηκε απο τον άνεμο!

Είναι αυτοί που παρέδωσαν τον ΟΤΣΑΛΑΝ!

Ειναι αυτοί που παρέδωσαν την χώρα στην ΤΡΟΙΚΑ…

Είναι αυτοΊ που οδήγησαν χιλιάδες Έλληνες στην ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ…

Είναι αυτοί που μας πετάνε ψίχουλα ,που τα αποκαλούν μισθούς, για να ΖΗΣΟΥΜΕ…

ΕΊναι αυτοί που υποθήκευσαν τις ζωές μας και δέν υπάρχει ανάκληση αυτής της επαίσχυντης πράξης…

Είναι ατέλειωτη η λίστα και ξέρω οτι σας έχω ήδη κουράσει, θα ήθελα να κλείσω αυτή την κατάθεση ψυχής, εύχοντας σε εσάς και τις οικογενειές σας και ψηλά τα κεφάλια.

Με εκτίμηση Ε.Π

elas-lyste.blogspot.gr

Το είδαμε ΕΔΩ

Leave a Reply